Het programma Leren voor Duurzaamheid is gestart op 1 januari 2000. In de daaraan voorafgaande periode is een cyclus van twee maal vier jaar Natuur- en Milieueducatie programma's afgesloten met de formulering van een beleidsnotitie opgesteld onder de titel: "NME 21, Leren voor een duurzame samenleving. Educatie Agenda 21: Natuur- en Milieueducatie vanaf 2000".
Op basis van de voorgaande programma's constateerde men dat het van belang was 'voorlopers' op het terrein van leren voor duurzaamheid zichtbaar moeten zijn omdat zij kunnen dienen als lichtende voorbeelden voor anderen. Om nu duurzaamheid dicht bij de Nederlandse bevolking zelf te krijgen, is een programma ontwikkeld, waarin de betrokkenheid van verschillende bestuurlijke niveaus in Nederland is gerealiseerd.
Participanten in het programma Leren voor Duurzaamheid zijn: Ministerie van LNV, Ministerie van VROM, Ministerie van BuZa/OS, Ministerie van OCW, Interprovinciaal Overleg, Unie van Waterschappen, Vereniging van Nederlandse Gemeenten.
De Stuurgroep bestaat uit vertegenwoordigers van deze participanten.
In 2000 formuleerden de verschillende provincies eigen plannen in het licht van de beleidsnotitie: Provinciale Ambitie Statements (PAS). Het Landelijk Programma werd vastgelegd in een Landelijk Ambitie Statement (LAS).
Uit de slotparagraaf: Het programma Leren voor Duurzaamheid heeft een langzame start gehad. Zoals elk complex programma, dat van meerdere financiële bronnen afhankelijk is, duurde het enige tijd voordat overeenstemming bestond over de weg die het programma Leren voor Duurzaamheid in zou slaan.
Omdat het programma uitging van een transitie van NME naar Leren voor Duurzaamheid was het noodzakelijk helder in beeld te krijgen wat 'leren voor duurzaamheid' concreet inhield. Het programma startte met het mogelijk maken van zoveel mogelijk verschillende initiatieven die allemaal een bijdrage leverden aan het verhelderen van de concepten. Duizend bloeiende bloemen brachten de concrete inhoud van leren voor duurzaamheid zeer zeker dichterbij. Na anderhalf jaar besloot de Stuurgroep tot een aanscherping van de inhoud, hetgeen uitsluitend mogelijk bleek op basis van de uitgezette projecten (de duizend bloemen). Om praktische redenen kan worden aanbevolen om scherpe keuze's te durven maken. Door de veelheid aan projecten worden weliswaar alle thema's en streefbeelden aangekaart, maar blijft er nauwelijks ruimte over voor inhoudelijke begeleiding. De grote kwantiteit is een directe bedreiging voor de kwaliteit van de begeleiding en derhalve ook het resultaat.
Aangezien LvD voornamelijk uit een proces bestaat is het van groot belang om genoeg menskracht beschikbaar te stellen die deze omslag kunnen stimuleren en begeleiden. Hiermee kan worden voorkomen dat 'projecten'worden gelanceerd zonder adequate mogelijkheden voor begeleiding en follow-up. Immers, voortrekkers van LvD zijn vaak éénpitters binnen een organisatie of een bedrijf, het is dan des te belangrijker dat zij zich praktisch en inhoudelijke ondersteund voelen vanuit het landelijk programma.
De aanscherping leidde tot meer gerichte acties, die op hun beurt een belangrijke bijdrage hebben geleverd aan het realiseren van de doelstellingen van het programma. Ook legden die acties een belangrijke basis voor het vervolgprogramma "Leren voor Duurzame Ontwikkeling, van marge naar mainstream".
