In veel voorlichtingscampagnes is men gestuit op het probleem dat de boodschap bepaalde segmenten van de doelgroep slecht of helemaal niet bereikt. Voorlichters spreken in dit verband van "moeilijk toegankelijke doelgroepen". Veelal betreft het steeds dezelfde segmenten uit de samenleving: mensen die zich op één of andere manier in een achterstandssituatie bevinden, zoals etnische minderheden, ouderen of mensen in
de laagste opleidings- en beroepsgroepen. Nationaal zowel als internationaal wordt daarom gezocht naar oplossingen voor dit bereik-probleem bij achterstandsgroepen. Veelbelovend lijkt daarbij de zogenaamde sociale netwerk benadering, waarbij in overleg met sleutelpersonen uit de (kleinschalige) doelgroep wordt bepaald aan welke informatie de doelgroep behoefte heeft. Aldus vastgestelde voorlichtingsboodschappen worden vervolgens op lokaal niveau verspreid, waarbij gebruik wordt gemaakt van het sociale netwerk van de doelgroep, onder meer via het inschakelen van uit diezelfde doelgroep afkomstige vrijwilligers.Vanuit deze achtergrond is op initiatief van de toenmalige
Interdepartementale Coördinatiecommissie voor Consumentenzaken (ICC) in samenwerking met het Ministerie van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur (WVC), een serie experimenten gestart met als doel het kleinschalig tot stand brengen van effectieve voorlichting voor moeilijk toegankelijke doelgroepen. Eén van die experimenten vond plaats in de buurt Blauwdorp in Maastricht, waar, als gevolg van een omvangrijk renovatieprogramma, bij bewoners veel behoefte bestond aan voorlichting over stoken, ventileren en energiebesparing. Om het voorlichtingsproces in Blauwdorp zorgvuldig te kunnen bestuderen, is in nauw overleg met de lokale voorlichters een geïntegreerd voorlichtings- en onderzoeksplan opgesteld. In dit rapport wordt verslag gedaan van het onderzoek waarin het voorlichtingsproces uitgebreid wordt beschreven en geëvalueerd.
Deze evaluatie was zowel gericht op het vaststellen van effecten bij de doelgroep, alsook op de analyse van tal van aspecten die bij de organisatie van dergelijke lokale voorlichtingsprojecten een rol (kunnen) spelen. Dankzij de geïntegreerde aanpak was het mogelijk om de evaluatie vanaf de start in te bouwen in de voorlichting, zodat het gehele voorlichtingsproces gevolgd en in beeld gebracht kon worden: vanaf bekendmaking, via deelname en acceptatie, tot en met veranderingen in kennis, opvattingen en gedrag.
