Praktische samenvatting
In deze inaugurele rede betoogt Carolina Suransky dat onderwijs niet neutraal kan blijven in een tijd van ecologische crises, groeiende ongelijkheid en maatschappelijke polarisatie. Aan de hand van de thema’s pluralisme en rechtvaardigheid verkent zij hoe onderwijs ruimte kan bieden aan verschillende perspectieven, kritisch kan omgaan met koloniale erfenissen en kan bijdragen aan een meer rechtvaardige en duurzame toekomst.
Wat heb je aan deze bron?
- Krijg inzicht in de rol van onderwijs in tijden van ecologische en sociale uitdagingen.
- Verken hoe pluralisme kan functioneren als pedagogische praktijk, analysekader en politieke horizon.
- Lees hoe vraagstukken rond rechtvaardigheid verbonden zijn met ecologische en sociale thema’s.
- Ontdek hoe verschillende kennisvormen en perspectieven een plek kunnen krijgen binnen onderwijs.
- Vind inspiratie voor onderwijs dat bijdraagt aan inclusie, duurzaamheid en maatschappelijke betrokkenheid.
Voor wie is deze bron bedoeld?
Deze publicatie is relevant voor onderwijsprofessionals, onderzoekers, beleidsmakers en studenten die werken aan vraagstukken rond diversiteit, inclusie, duurzaamheid en burgerschap. Ook voor NDE-professionals biedt de rede aanknopingspunten om onderwijs te verbinden met maatschappelijke en ecologische uitdagingen.
Uit deze bron
In her inaugural address, Education at a Crossroads: Diversity, Equity and Inclusion in the Anthropocene, Carolina Suransky argues that education cannot be neutral in times of ecological crises, inequality and polarization.
She weaves together two main threads: pluralism and justice. Pluralism, she maintains, is at once a pedagogical practice that embraces dialogue and discomfort, an analytical lens to resist binaries, an epistemological stance that honors diverse traditions of knowledge and a political horizon where knowledge and politics meet.
Justice, the second thread, is inseparable from ecological and social concerns. To ground these ideas, she interweaves personal stories that show how lived experience and theory speak to one another.
Drawing on thinkers such as Appadurai, Mbembe and Latour, Suransky calls for humanistic education that opens spaces for many voices, confronts colonial legacies and helps us imagine more just and sustainable futures.
